KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2012/9058 E., 2012/14625 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Mayıs 2012
- Mahkemesi
- Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/06/2011
- Numarası
- 2010/828-2011/509
Karar Metni
265 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
7201 Sayılı Tebligat Kanunun “Bilinen Adreste Tebligat” başlığını taşıyan 10.maddesinde aynen; “Tebligat tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. Şu kadar ki; kendisine tebliğ yapılacak şahsın müracaatı veya kabulü şartıyla her yerde tebligat yapılması caizdir.” hükmü yer almaktadır.
Somut olayda, ödeme emri borçlulardan E.A’e ödeme emrinin “Cinnah cad.no:.../... Çankaya/Ankara” adresine gönderilmiş olup adreste tanınmadığından bahisle iade edilmiş, borçlu Ruhan’a ise “Çankırı cad...... apt.no:... Ilgaz/Çankırı” adresine gönderilen tebligat “muhatap bahçede olması sebebiyle aynı yerde oturan reşit yeğeni R.S.G.”e tebliğ edilmiş, bu adresin diğer borçlular A.G. ve A.G,’e ait olup tebligat yapılan kişinin de A. G.’in oğlu olduğu görülmüştür.
Bu durumda borçlu E. A.G.’e gönderilen ödeme emri tebliğ edilmeden iade edildiğinden anılan borçlunun yaptığı itirazın süresinde olduğunun kabulü gerekir. Borçlu R.’a ise gönderilen tebligat da dosyaya sunulan nüfus kayıtları ve muhtarlıktan gelen yazıda “Yeniçağ mah.İkili sok.3/5 Yenimahalle/Ankara” adresinde oturduğu anlaşılmıştır. Alacaklının takipten sonra borçlulara gönderdiği hesap kat ihtarnamesi de R.’a nüfus kaydındaki adresine 20.10.2010 tarihinde bizzat tebliğ edildiği göz önünde bulundurulduğunda, şikayetçilerin bilinen son adreslerine tebligat yapılmadığından mahkemece şikayetin kabulü gerekirken yazılı gerekçe ile reddine dair hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2012/9058, K. 2012/14625, 2 Mayıs 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama