Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.- K.2013/11756

ukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 12.11.2012 tarih, 2012/22089E.-32543K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü : Sair karar düzeltme taleplerinin reddine,

İİK'nun 128/a-2. maddesinde "kesinleşen kıymet takdirinin yapıldığı tarihten itibaren iki yıl geçmedikçe yeniden kıymet takdiri istenemez." hükmüne yer verilmiştir.

Olayımızda kıymet takdirine esas teşkil eden raporun verildiği keşfin 01.06.2007 tarihinde yapıldığı ve bunun da yapılan ihalede esas alındığı dikkate alındığında, ikinci ihale günü olan 11.06.2019 tarihinde satılan şikayet konusu taşınmaz için iki yıllık yasal sürenin geçmiş olduğu görülmektedir.HGK'nun 26.02.1992 gün 92/70-130 sayılı kararında; satışın, kıymet takdirinin esas alındığı tarihten 2 sene sonra yapılmasının başlı başına ihalenin feshi sebebi sayılacağı benimsenmiştir.

Ayrıca aynı kararda İİK'nun 128. maddesinde öngörülen iki yıllık sürenin başlangıcının, bilahare kesinleşmesi kaydı ile kıymet takdirinin yapıldığı tarih olduğu açıkça vurgulanmıştır.

Bu husus kamu düzenine ilişkin olup, mahkemece resen nazara alınmalıdır. Bu durumda iki yıllık süre geçmiş olduğundan, bu hususun re'sen gözetilerek ihalenin feshine karar vermek gerekirken yazılı şekilde şikayetin reddine karar verilmesi isabetsiz olup kararın bu sebeple bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

Öte yandan, Dairemizin yerleşik içtihatlarında belirtildiği üzere ihalenin feshi borçlu tarafından istendiğine göre şikayetin yasal hasmı icra takibinin alacaklısı ve ihale alıcısıdır. Şikayet dilekçesinde ise icra takibi alacaklısının hasım olarak gösterilmediği anlaşılmıştır. Mahkemece, icra takibi alacaklısı davaya dahil edilmeden şikayetin esasının incelenerek karar verilmesi de doğru değildir.