Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/14748 K.2013/23345

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İİK.nun 4949 Sayılı Kanunla değiştirilen 363/1.maddesinin son cümlesindeki kesinlik sınırının aynı kanunun ek 1.maddesinin 1.fıkrası uyarınca 01.01.2013 tarihinden itibaren artırılan miktarı dikkate alındığında uyuşmazlık konusu değerin 5.240,00 TL.yi geçmediği anlaşıldığından ve dolayısıyla mahkeme kararının temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2- Borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlunun yasal sürede icra dairesine verdiği dilekçe ile borca itiraz ettiği, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kısmen kabul edildiği görülmektedir.

İİK.nun 68/son maddesinin ilk cümlesinde; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine %20'den aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir" düzenlemesine yer verilmiş olup; itirazın kaldırılması isteminin reddedilen bölümü üzerinden borçlu lehine %20'den aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi isabetsizdir.

Öte yandan itirazın kaldırılması istemi kısmen kabul edildiğine göre kabul ve ret oranları nazara alınarak davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin paylaştırılması gerekirken tamamının davalıya yükletilmesi de doğru değildir.