Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/155551 K.2013/23987

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibinde, borçlunun takibin kesinleşmesinden sonra takip dosyasındaki borcu 34 tane çek yaprağını iade etmekle ödediğinden borcunun olmadığını ve başka takip dosyasındaki kredi borcu için senetteki meblağı istediklerini ileri sürerek, ödeme taahhüdünün kaldırılmasını ve takibin durdurulmasını talep ettiği, mahkemece istemin reddie karar verildiği görülmüştür.

Takip dosyası incelendiğinde; 44.300,00 TL bedelli bono için borçlu aleyhine 44.100,00 TL'lik takip yapıldığı, 18/01/2013 tarihinde takibin kesinleştiği, borçlu 34 adet çek yaprağını iade ettiğinden, alacaklı tarafından 29/02/2013 tarihinde 34,000,00 TL'lik alacağının mahsup edilmesini, bakiye nakit 10.100,00 TL alacağı için takibe devam ettiğini bildirdiği görülmüştür.

Somut olayda alacaklı vekilinin 14.03.2013 tarihli duruşma beyanı dikkate alındığında takip konusu yapılan 44.100,00 TL'lik alacağın 34.000,00 TL'sinin 34 adet çek yaprağı için, 1000,00 TL hesabı ile 34.000,00 TL çek yaprak bedeli olduğunun, kalan 10.100,00 TL alacağın ise kredi alacağından kaynaklandığını belirttiği, borçlunun da Erzurum 5. İcra Müdürlüğünün 2013/184 Esas sayılı takip dosyasındaki kredi borcu için senetteki meblağı istediklerini ileri sürdüğü, mahkemenin gerekçesinde de değinilen, borçlunun ileri sürdüğü Erzurum 5. İcra Müdürlüğünün 2013/184 Esas sayılı takip dosyasında da kredi borcu ile takip yapıldığı dikkate alındığında kalan 10.100,00 TL'lik borcun anılan bu takibe ilişkin olduğunun kabulü gerekir.

O halde mahkemece istemin kabulü yerine reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.