KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/17239 E., 2013/25547 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Temmuz 2013
- Esas no
- 2013/17239
- Karar no
- 2013/25547
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Borçlu vekili icra mahkemesine başvurusunda, takip dayanağı çekin krediye ilişkin olarak TTK.'nun 689. maddesi uyarınca verildiğini ileri sürmüştür.
Alacaklı vekilinin 05.02.2013 tarihli beyan dilekçesinde “müvekkil bankadan A.C. B"ye ait kredinin çek senet tevdi bordrosu istendiğinde kredinin teminat olarak çekin temlik edildiği görülecektir.” diyerek takip dayanağı çekin kullanılan krediye karşılık adı geçen borçludan teminat olarak alındığını açıkça kabul ettiği görülmektedir.
Bir çekin teminat olarak verildiğinin kabulü için, o çek üzerinde teminat ibaresinin bulunması zorunluluğu yoktur. Kaldı ki, çek üzerindeki teminat ibaresi neyin teminatı olduğunun ayrıca açıklanmadığı sürece çekin başlı başına teminat çeki olduğunu göstermez. Diğer yandan teminat iddiasının kabulü için bu hususun taraflarca ayrı bir sözleşmede belirtilmesi de zorunlu değildir. Somut olayda alacaklının dayanak çekin teminat olarak alındığı yönündeki kabulü mahkemeyi bağlar.
Bu durum karşısında, takibe konu edilen çekin söz konusu borçlu ile alacaklı arasındaki kredi sözleşmesinin teminatı olarak alacaklı tarafından borçludan alındığının ve çekin kayıtsız şartsız borç ikrarını içermediğinin kabulü gerekir.
O halde, alacağın tahsilinin gerekip gerekmediği yargılama yapılmasını zorunlu kıldığından mahkemece itirazın kabulü ile İİK.nun 170/a maddesi uyarınca takibin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/17239, K. 2013/25547, 8 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama