Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/18703 K.2013/28600

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçluların 5 günlük yasal süre içinde icra mahkemesine başvurarak senetteki imzaya itiraz ettikleri, mahkemece 19.02.2013 tarihli bilirkişi raporu esas alınarak imzaya itirazın kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Mahkemece aldırılan ve grafoloji ve sahtecilik uzmanı bilirkişi M.A.tarafından tanzim edilen 10.01.2011 tarihli bilirkişi raporunda, bonodaki keşideci ve kefil imzalarının borçlu ....................'ın eli ürünü olduğu bildirilmiştir. İtiraz üzerine adli tıp adli belge inceleme uzmanı bilirkişi F.R. tarafından tanzim edilen 19.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda ise senetteki imzaların borçluların eli ürünü olmadığı belirtilmiştir.

Bu durumda imzaların borçlulara aidiyeti yönünden raporlar arasında çelişki oluşmuştur. Her iki rapor da adli makamlarca istem üzerine alındığından raporlardan birinin diğerine üstünlüğü kabul edilemez (Hukuk Genel Kurulunun 07.10.2009 tarih ve 2009/12-382 esas, 2009/415 karar sayılı kararı).

O halde, mahkemece, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi için yeniden ve ehil bilirkişilerden oluşacak bir kuruldan mütalaa alınıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.