KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/18881 E., 2013/25740 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Temmuz 2013
- Esas no
- 2013/18881
- Karar no
- 2013/25740
Karar Metni
278 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Kira alacağından dolayı yapılan takipte, şikayetçi borçlu kendisine yapılan ödeme emri tebligatının usulsüz olduğundan bahisle tebliğ tarihinin düzeltilmesini istemiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda şikayetçinin oğlunun icra müdürlüğüne verdiği 12.04.2012 tarihli dilekçeyle tebligatın kendisine yapıldığından itiraz ettiğini, bu tarih itibariyle takipten haberdar olduğundan bahisle istemin reddine karar vermiştir.
Tebligat Kanunu'nun 16. maddesine göre; "Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunamazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.". Tebligat Yönetmeliği'nin 25.maddesinde kendisine tebligat yapılacak kişi adresinde bulunmazsa tebliğ, kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır düzenlemesi bulunmaktadır.
Somut olayda, 13 no'lu ödeme emri tebligatı muhatabın babası işte olduğunu beyan edip evrakı almaktan imtina ettiğinden dolayı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Oysa takip dosyasında bulunan nüfus kaydında borçlu M.C'nin babası D. C.nin 15.05.1995 tarihinde vefat ettiği görülmektedir. Her ne kadar mahkemece, şikayetçinin oğlunun borca itiraz ettiğinden bahisle takibi öğrendiği belirtilmişse de dosya kapsamından şikayetçinin bu takipten haberdar olduğuna dair bir bilginin de olmadığı açıktır.
Bu durumda, şikayetçiye yapılan ödeme emri tebligatı usulsüz olup mahkemece istemin kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/18881, K. 2013/25740, 9 Temmuz 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama