Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/20832 K.2013/29618

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emri tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine başvurarak, imzaya itiraz ettiği anlaşılmıştır.

İİK.nun 170/3. maddesi gereğince icra mahkemesi, İİK'nun 68/a-4. maddesine göre yapacağı inceleme sonucunda inkar edilen imzanın “borçluya ait olmadığına” kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir.

Somut olayda, icra mahkemesince, 07.01.2013 tarihli celsede, hazır bulunan borçlu vekiline, 100 TL bilirkişi ücreti ve 30 TL dosya gidiş dönüş masrafı olmak üzere 130,00 TL'yi mahkeme veznesine yatırması için 2 haftalık kesin süre verildiği ve daha sonra da bu süreye uyulmadığı gerekçesi ile itirazın reddine karar verildiği görülmektedir. Senetteki imzanın borçluya ait olduğunu ispat külfeti, senet elinde olup takibe başlayan ve imzanın borçluya ait olduğunu iddia eden alacaklıya aittir (HGK.nun 26.04.2006 tarih ve 2006/12-259 esas, 2006/231 sayılı kararı). Bu nedenle yukarıda açıklanan şekilde borçluya kesin süre verilmek suretiyle sonuca gidilemez.

O halde mahkemece, ispat yükünün alacaklıda olduğu kuralına riayet edilmek suretiyle, borçlunun imzaya itirazı yöntemince incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken ispat yükünü tersine çevirmek suretiyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.