Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/20932 K.2013/29844

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından başlatılan ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe karşı şikayetçinin, ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, şikayetçinin İİK 134/2. maddesinde sayılan kişilerden olmadığı kabul edilerek şikayetin reddine karar verildiği kararın Dairemizin 22.11.2012 tarih ve 2012/21024 E., 2012/34534 K. sayılı ilamı ile bozulduğu, bozma ilamında "ihalenin feshini isteyen şikayetçinin borçlu M.. Ltd. Şti'ni münferiden temsile yetkili olduğu, borçluyu temsilen ihalenin feshini isteyebilecek kişilerden olması nedeniyle aktif husumet ehliyeti olduğundan işin esasının incelenmesi gerektiği" şeklinde karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyularak şikayetin reddine ve şikayetçi aleyhine para cezasına karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 134/2. maddesinde; "ihalenin feshini Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere, yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey vermek suretiyle ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşulu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler ..." düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda taşınmazın ihalesi 30.03.2012 tarihinde yapılmış olup, ihalenin feshi istemi 7 günlük hak düşürücü süre geçtikten sonra, 09.04.2012 tarihinde yapılmıştır. Mahkemece borçlu şirkete gönderilen satış ilanı tebligatının usulüne uygun olarak yapıldığı kabul edildiğine göre ve şikayetçinin ihalenin feshi talebinde satış ilanı tebliğinin usulsüzlüğü iddiasında bulunmadığına göre istemin süre aşımından reddi gerekirken işin esası incelenerek sonuca gidilmesi doğru değil ise de, sonuçta davacının istemi reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak İİK'nun 134/2. maddesinin son cümlesi gereğince bu durumda işin esasına girilmemesi nedeniyle borçlu aleyhine para cezasına hükmedilemez. Mahkemece bu yönde hüküm tesis edilmesi isabetsiz ve bozma nedeni ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.