Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/21441 K.2013/29903

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi tarafından menkul ihalesinin feshi talep edilmiş, mahkemece istem reddedilerek ihale bedelinin %10'u oranında para cezasının davacıdan alınarak hazineye irat kaydına karar verilmiştir.

İİK.nun 134/2.maddesinde; "İhalenin feshini Borçlar Kanunu'nun 226.maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek sureti ile ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşulu ile icra mahkemesinden şikayet yoluyla ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler" hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, 27.02.2013 tarihli birinci artırma tutanağının incelenmesinde; şikayetçi S.Ö. ihalesi yapılan on kalem menkulden sadece radyatör, klozet, rezervuar satışı için pey sürmek istediği ve söz konusu menkullere ilişkin teminat tutarını karşılar miktarı (1.520,00 TL) icra dairesine yatırdığı, ancak satış memurunca menkullerin tek şartname ile ve kül halinde satışa çıkarıldığı gerekçesiyle tüm menkuller yönünden verilen teminat ve teklifin yeterli olmaması nedeniyle ihalenin alacağa mahsuben alacaklı vekiline yapıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda şikayetçinin ihaleye iştirak etmek istediği, ancak satış memurunca tutanakta yazılı nedenlerle ihaleye kabul edilmediği anlaşılmakla ihalenin feshini istemekte ilgili sıfatı vardır.

İşin esasının incelenmesine gelince; Satışı yapılan mahcuzlar tuvalet taşı, radyatör, seramik, banyo dolabı, rezervuar, banyo bataryası gibi her biri müstakil ekonomik değeri olan menkul mallar olup, ayrı ayrı satılması talebi arttırır. Sözü edilen menkuller arasında, bunların birlikte satılmasını zorunlu kılan ekonomik bir bütünlük yoktur. O halde mahkemece ihalenin feshi gerekirken istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir.