Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/21783 K.2013/30903

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak borçlular aleyhinde genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, borçlulardan M.H.S.'ın icra mahkemesine başvurarak, ödeme emri tebligatının takip dayanağı bonoda yazılı adrese gönderilmeden doğrudan mernis adresine tebliğ edilmekle usulsüz olduğunu ileri sürerek usulsüz tebligat şikayetinde bulunduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 1. fıkrası "Tebligat tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adreste yapılır" hükmü düzenlenmiştir.

Somut olayda, örnek 7 ödeme emri tebligatının “16021 nolu sk. Değirmiçem Mh. No: 7/4 Şehitkamil-Gaziantep” adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/1 maddesine göre 01.4.2013 tarihinde tebliğ edildiği, takip dayanağı bonoda da şikayetçi borçlu adresinin “........ Adana” olduğu, örnek 7 ödeme emrinin adı geçen borçlunun takip dayanağı bonoda bilinen adresin dışında ve dosya kapsamına göre nereden alındığı tespit edilemeyen başka bir adrese 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmesi usulsüzdür.

O halde mahkemece, şikayetçi borçlunun usulsüz tebligat şikayetinin kabul edilerek Tebligat Kanunu'nun 32. maddesine göre muhatabın usulsüz tebligattan muttali olduğu tarihe göre tebliğ tarihinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile şikayetin reddi isabetsizdir.