Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/21874 K.2013/31347

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçildiği, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine, borçlu vekilinin İİKnun 168/4.maddesinde öngörülen yasal 5 günlük süre içerisinde icra mahkemesine başvurarak takibin dayanağı olan 22.02.2012 tanzim, 30.07.2012 vade tarihli senedin bedel kısmında tahrifat yapıldığını ileri sürdüğü ve takibin iptalini talep ettiği, mahkemece talebin reddine karar verildiği görülmektedir.

İcra takibinin dayanağı olan bononun bedel bölümünün 5.000,00 TL iken tahrifatla 15.000,00 TL haline dönüştürüldüğü 22.04.2013 tarihli bilirkişi raporu ile tespit edilmiştir.

6762 Sayılı T.T.K'nun 690. maddesinin göndermesiyle bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanunun 588/1. maddesi gereğince, bono bedeli hem yazı ve hem de rakamla gösterilip de iki bedel arasında fark bulunursa yazı ile belirlenen bedele itibar olunur. Ancak bu kural senedin bedel kısmında tahrifat yapılmamış olması halinde uygulanır. Somut olayda dayanak bononun rakam ile değer belirten bölümünde tahrifat yapıldığı bilirkişi raporuyla saptandığına göre, bononun yazı ile değer belirten bölümüne itibar edilmesi mümkün değildir Bu durumda senedin tahrifattan önceki miktar için geçerli olduğunun kabulü gerekir (HGK.14.5.2003 tarih ve 2003/12-347 E.- 2003/345 K).

Mahkemece, bononun 5.000,00 TL bedelli olmasına rağmen tahrifat yapılarak 15.000,00 TL'ye dönüştürüldüğü kabul edildiğine göre, İİK.nun 169/a-5.maddesi gereğince borca itirazın kısmen kabulü ile takibin 10.000,00 TL'lik kısım için durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile itirazın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Öte yandan HMK'nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde "gerekçeli kararın yazıldığı tarihin" yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.