KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/25314 E., 2013/35158 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Vakfıkebir İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 09/05/2013
- Numarası
- 2013/9-2013/19
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinin kesinleşmesinden sonra oluşan zamanaşımı nedeniyle borçlu tarafından İİK.nun 71 ve 33-a maddeleri uyarınca icra mahkemesinden icranın geri bırakılmasına karar verilmesinin istendiği, mahkemece, istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Takip dayanağı belge bono vasfında değil ise, zamanaşımının süresi Ticaret Kanunu'na göre değil Borçlar Kanunu hükümlerine göre belirlenmelidir.
Somut olayda takibe konu dayanak bononun vade tarihinin ödeme tarihi bölümünde 25.01.2001, senet metninde ise vadenin “26.05.2001” olarak yazıldığı görülmektedir. O halde senette çift vade olup TTK.nun 690. maddesinin yaptığı yollama ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı yasanın 615/2. (6102 Sayılı TTK.nun 776.md.) maddesi uyarınca senetler bono vasfını taşımamaktadır.
Kambiyo senedi niteliği bulunmayan bu bono ile başlatılıp kesinleşen takipte İİK.nun 71/2. maddesi gereğince takibin kesinleşmeden sonraki dönemde işleyecek zamanaşımı süresi TTK.nun 661/2. (778-749.md.) maddesine göre hesaplanamaz.
Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takip kesinleştiğine göre, olayda uygulanması gereken BK. nun 125. maddesinde yer alan 10 yıllık zamanaşımı süresi dolmadığı için zamanaşımı itirazının reddi sonucu itibari ile doğru olduğundan, sonucu doğru mahkeme kararının onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/25314, K. 2013/35158, 7 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama