KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/25358 E., 2013/35170 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2013
- Mahkemesi
- Batman İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 10/05/2013
- Numarası
- 2012/108-2013/112
Karar Metni
329 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
İİK.nun 170/3. maddesi gereğince; icra mahkemesi, aynı Kanun'un 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise; "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum eder" hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda, alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu şirketin, dayanak senetteki imzanın şirket yetkilisi ....... ait olmadığını ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu, alacaklının cevap dilekçesinde, takibe konu senetlerdeki imzaların borçlu şirketin vekaletname ile yetkilisi olan M A.K tarafından atıldığını kabul ettiği, mahkemece bilirkişi incelemesi yapılmaksızın imzaya itirazın kabulüne karar verildiği görülmektedir.
Yukarıda açıklanan madde hükmünde, İİK.nun 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre icra mahkemesince yapılacak bir imza incelemesi neticesinde tarafların tazminatla sorumlu tutulacakları düzenlendiğinden ve mahkemece bir imza incelemesi yapılmaksızın alacaklının beyanı da dikkate alınarak sonuca gidildiği anlaşıldığından, alacaklının tazminat ile sorumlu tutulması isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/25358, K. 2013/35170, 7 Kasım 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama