Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/26197 K.2013/33287

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilen taşınmazın ihalesinin feshi, müşteki hissedar tarafından yasal sürede sulh hukuk mahkemesinden istenmiştir.

6100 sayılı HMK' nun 322/2.maddesinde " Paylaştırma ve ortaklığın giderilmesi için satış yapılması gereken hallerde, hakim satış için bir memur görevlendirir. Taşınır ve taşınmaz malların satışı İcra ve İflas Kanunu hükümlerine göre yapılır." hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, incelenen satış dosyasında, ortaklığın giderilmesi davası aşamasında, dava koşulları için gerekli ve geçerli olan 06.02.2012 tarihli kıymet takdirleri ile yetinilerek satış memurluğunca yeniden satışa esas olmak üzere kıymet takdiri yapılmadığı görülmüştür. İİK.nun 128/2. maddesi gereğince satışa hazırlık işlemleri sırasında ( icra dairesi ) satış memuru taşınmazın kıymetini ehil bilirkişiler aracılığı ile tayin ve tespit ettirir. Zira bu kıymet takdiri, İİK.nun 129. maddesinde öngörülen ve satışın en az hangi bedelle yapılacağını saptayan önemli bir işlemdir.

Dairemizin, yerleşik içtihatlarına göre de; satış dosyasında kıymet takdiri yapılmaksızın, ortaklığın giderilmesi davası sırasında yapılan kıymet takdiri ile satışa gidilmesi başlı başına ihalenin feshi nedenidir.

O halde, Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle ihalenin feshine karar vermek gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Diğer taraftan; İİK nun 134/2. maddesi uyarınca işin esasına girilerek ihalenin feshi talebinin reddi halinde davacının ihale bedelinin %10'u oranında para cezsı ile cezalandırılacağı hüküm altına alınmıştır. Mahkemece ihalenin feshi talebinin esasdan reddine karar verilmesine rağmen şikayetçinin para cezasına mahkum edilmemiş olması da doğru görülmemiştir.