KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/31927 E., 2013/39329 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Aralık 2013
- Mahkemesi
- İstanbul 21. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 07/09/2012
- Numarası
- 2012/1100-2012/801
Karar Metni
271 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 21.03.2013 tarih, 2012/33749 E., 2013/10707 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından 25.07.2012 tarihinde çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun, takibe konu çek hakkında ticaret mahkemesince tedbir kararı verildiğini ileri sürerek takibin iptali talebi ile icra mahkemesine başvurdurduğu anlaşılmıştır.
Bursa Asliye 2.Ticaret Mahkemesi'nin 2012/367 Esas sayılı dosyasından "davalı ... veya .......tarafından bankaya ibrazı halinde ödenmemesi ... takibin durdurulması" şeklinde 19.06.2012 tarihli ihtiyati tedbir kararının verildiği görülmüştür. İhtiyati tedbir kararının verildiği davada her ne kadar icra takibini yapan alacaklı taraf değil ise açıkça faktoring şirketlerini de kapsar şekilde tesis edildiğine ve alacaklı da faktoring şirketi olduğuna göre anılan tedbir kararı onun yönünden de sonuç doğurur. İcra dairesince mahkemece verilen tedbir kararının aynen uygulanması zorunlu olup, icra mahkemesi, ticaret mahkemesince verilen tedbir kararının geçerliliğini tartışamaz.
Bu durumda icra takibi ihtiyati tedbir kararından sonra yapılmış olduğundan, mahkemece istemin kabulü ile takibin tedbire uygun olarak durdurulmasına karar verilmesi gerekirken, reddi yönünden hüküm tesisi isabetsizdir. Mahkeme kararının Dairemizce açıklanan nedenle bozulması gerekirken onandığı anlaşıldığından borçlunun karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/31927, K. 2013/39329, 10 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama