KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/35946 E., 2014/1879 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ocak 2014
- Mahkemesi
- Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 08/10/2013
- Numarası
- 2013/209-2013/652
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi . tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından borçlu S.. G.. hakkında genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, örnek 7 numaralı ödeme emri tebliği üzerine adı geçen borçlunun itirazı ile takibin durduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece asıl borcun kaynağını oluşturan sözleşmenin ve takip dayanağı faturaların düzenlendiği tarihte borçlunun reşit olmadığı, sözleşmenin tarafı olan kişinin de borçlunun babası olduğu gerekçesiyle davanın reddi ile alacaklı aleyhine % 20 tazminata hükmedildiği anlaşılmaktadır.
Takip konusu borcun tarafı olmayan kişi hakkında takip yapılması usulsüz olup itirazın kaldırılması isteminin reddi, sonucu itibariyle doğru olduğundan sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,İİK'nun 6352 Sayılı Yasa ile değişik 68/son fıkrasının ilk cümlesine göre; "İtirazın kaldırılması talebinin esasa ilişkin nedenlerle kabulü halinde borçlu, talebin aynı nedenlerle reddi halinde ise alacaklı, diğer tarafın talebi üzerine %20' den az olmamak üzere tazminata mahkum edilir."
İcra mahkemesince, alacaklının itirazın kaldırılması istemi husumete ilişkin gerekçe ile işin esası incelenmeden reddedildiğinden, bu nedenle borçlu yararına tazminat verilmesi için aynı maddenin son bendinde öngörülen “talebin esasa ilişkin nedenlerle reddi” şeklindeki koşul oluşmadığından alacaklının tazminatla sorumlu tutulması isabetsiz olup hükmün bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/35946, K. 2014/1879, 27 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama