KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2013/8493 E., 2013/13967 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Büyükçekmece 1. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 06/12/2011
- Numarası
- 2011/404-2011/1381
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 28.6.2011 tarih ve 2010/32660 E., 2011/13507 K. sayılı bozma ilamında; borçlu adına gönderilen ödeme emrinin, muhatabın eşi imzasına tebliğ edildiği, ancak muhatap adına tebligat yapılan eşin borçlu ile hasım olarak alakası bulunduğundan Tebligat Kanunu'nun 39. maddesine aykırı olan tebligatın geçersiz olduğu ve aynı Kanun'un 32. maddesi gereğince tebliğ tarihinin öğrenme tarihi olarak bildirilen 21.5.2009 olarak düzeltilmesine ve borçlunun diğer itirazlarının esasının incelenmesi gerektiğine karar verilmiştir.
Mahkemece, 06.12.2011 tarihli celsede bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve gerekçeli kararda ödeme emri tebligatının usulsüzlüğü ile beraber imza itirazı hususlarında değerlendirme yapılmış olmasına rağmen, hüküm kısmında usulsüz tebligat şikayeti ve imza itirazı yerine daha önceden kesinleşen ihalenin feshi hususunda yeniden karar verilerek bozmanın gereğinin yerine getirilmediği görülmektedir.
Mahkemece bozma ilamına uyulduğuna göre, bozmaya uygun olarak usulsüz tebligat şikayeti ve imza itirazı hususlarında hüküm kurulması gerekirken, alacaklı tarafından temyiz edilmeyerek kesinleşen ihalenin feshi hususunda yeniden karar verilmesi isabetsizdir.
Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2013/8493, K. 2013/13967, 11 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama