Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2013/9952 K.2013/18269

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan genel haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin kabulüne karar verildiği, verilen kararın temyizi üzerine,

Dairemizin 2011/23542 E, 2012/9559 K sayılı ilamında, tapu kaydı ile tapu sicil müdürlüğü yazısında belirtilen borçluya ait hisse hususundaki çelişkinin giderildikten sonra bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun taşınmazının bulunduğu İstanbul'un, başka semtlerinde daha mütevazi koşullara sahip haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra bu miktar mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine,

satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir denilerek kararın bozulduğu ve mahkemece bzomaya uyulduğu görülmüştür.

Tapu Sicil Müdürlüğü'ne yazılan müzekkereye verilen 02.01.2013 tarihli cevapta, borçlunun taşınmazda elbirliği ile mülkiyet hükümlerine göre payının bulunduğu belirtilmiş olup gönderilen müzekkere cevabının içeriğine yönelik yapılan hesapta taşınmazda payının 1/6 olduğu görülmüştür.

Yeniden alınan 15.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda, taşınmazın toplam değerinin 276.500 TL, borçlunun 1/6 payına isabet eden tutarın 46.125 TL, borçlunun haline münasip alabileceği evin değerinin ise 60.000 TL olduğu beyan edilmiştir.

İ.İ.K.’nun 82/1. maddesinin 12. bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, İİK'nun 82/2. maddesi gereğince; borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Somut olayda, mahkemece, borçlunun taşınmazdaki payının 1/3 olduğu belirtilerek şikayete konu mahcuz taşınmazın satılarak borçlunun haline münasip ev alması için gerekli 60.000,00 TL nin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği 60.000,00 TL den az olmamak üzere yapılmasına karar verildiği görülmüştür.O halde, mahkemece, Tapu Sicil Müdürlüğü'nün 02.01.2013 tarihli cevabından hareketle borçlunun taşınmazdaki payının 1/6 olduğu gözetilerek, taşınmaz payına isabet eden miktar borçlunun haline münasip ev alabileceği bildirilen 60.000 TL’den az olduğu için şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi yönde hüküm tesisi isabetsizdir.