KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/11768 E., 2014/14149 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mayıs 2014
- Mahkemesi
- İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 13/03/2014
- Numarası
- 2014/1-2014/241
Karar Metni
308 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun senedin teminat senedi olduğunu, mücerret borç ikrarı içermediğini belirterek takibin ve ödeme emrinin iptalini talep ettiği, mahkemece başvurunun esası incelenerek davanın reddine, itiraza uğrayan alacağın %20'si oranındaki tazminatın davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte icra mahkemesince öncelikle başvurunun İİK.nun 168/3 ve 168/5. maddelerinde belirtilen yasal 5 günlük süre içinde yapılıp yapılmadığının tetkiki zorunludur.
Somut olayda örnek 10 ödeme emrinin borçluya 26.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun usulsüz tebliğ şikayetinin bulunmadığı dolayısıyla 02.01.2014 tarihli başvurunun yasal beş günlük süreden sonra yapıldığı görülmektedir.
Bu durumda borçlu şikayet ve borca itirazını süresinde icra mahkemesine bildirmediğinden mahkemece borçlunun isteminin süre aşımı nedeni ile reddi gerekirken işin esasına girilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz ise de nihayetinde talep reddedildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak itirazın süre yönünden reddine karar verilmesi gereken hallerde işin esasına girilmediğinden borçlu aleyhine tazminata hükmedilemez. Bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/11768, K. 2014/14149, 13 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama