Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/13060 K.2014/16287

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borç ödemeden aciz belgesine dayalı olarak genel haciz yolu ile başlatılan takipte 7 örnek ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu tarafından süresinde yetkiye, borca, faize itiraz edildiği ve zamanaşımı iddiasında bulunulduğu, alacaklının itirazın kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, icra takip dosyasının SEKA'ya gönderildiği, İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 2001/9564 E. sayılı dosyasından verilen aciz vesikasının tarihinin okunamadığı, bu dosyadaki tebligatların ve tahsilatların takip edilemediği,

icra müdürlüğünce 10.12.2013 tarihli yazıyla bildirilen tarihin aciz vesikasındaki tarihin okunabilen kısmıyla çelişkili olduğu belirtilerek, takip dayanağı belgenin İİK.nun 68.maddesinde yer alan belgelerden sayılamayacağı gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği görülmüştür.

Borç ödemeden aciz belgesinin verilmesi ile alacaklının alacağı son bulmaz, aksine bu alacak borçluya karşı mevcut olmakta devam eder; hatta alacaklının durumu borç ödemeden aciz belgesi ile kısmen kuvvetlendirilmiş de olur; mesela, zamanaşımı süresinin yirmi yıla çıkarılması gibi. Bundan başka, aciz belgesi alacaklı için önemli bir ispat aracıdır. Alacaklı, bu belgeyi aldıktan sonraki dönemde alacağını ispat ile yükümlü olmayıp, sadece aciz belgesini ibraz etmekle yetinecektir. Borçlu, alacağın mevcut olmadığını iddia ederse, bu iddiasını ispat zorunda kalacaktır (Prof. Dr. Baki Kuru -İcra ve İflas Hukuku El Kitabı, Türkmen kitabevi syf 635).

İİK.nun 143. maddesi uyarınca düzenlenen kesin aciz vesikası zamanaşımını keser ve aynı maddenin 6. fıkrası uyarınca aciz vesikasına bağlanan borç, borçluya karşı, aciz vesikasının düzenlenmesinden itibaren yirmi yıl geçmesiyle zamanaşımına uğrar.

Somut olayda, icra müdürlüğünce 20.09.200... tarihinde İİK.nun 143.maddesine dayalı olarak kesin aciz vesikası düzenlendiği görülmüştür. Aciz vesikasının, icra müdürlüğünce İİK.nun 143.maddesine göre düzenlediğinin belirtilmesi karşısında, bu madde uyarınca verilmiş kesin aciz vesikası olduğunun kabulü zorunludur. Taraflardan her hangi birinin şikayeti sonucu icra mahkemesince iptal edilmediği sürece de geçerliliğini koruyacaktır.

İİK.nun 68/1. maddesi gereğince; talebine itiraz edilen alacaklının takibi, imzası ikrar veya noterlikçe tasdik edilen borç ikrarını içeren bir senede yahut resmi dairelerin veya yetkili makamların yetkileri dahilinde ve usulüne göre verdikleri bir makbuz veya belgeye müstenitse, alacaklı itirazın kaldırılmasını isteyebilir.

İİK'nun 143. maddesine göre düzenlenen kesin aciz vesikası, İİK'nun 68/1. maddesinde yazılı belgelerden olmakla, alacaklının aciz vesikasında yazılı miktar üzerinden icra takibi yapması mümkün olup, itirazın kaldırılması aşamasında icra mahkemesince aciz vesikasında yazılı borç miktarı tartışma konusu yapılamaz.

İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün 10.12.2013 tarihli yazısında belirtilen 29.11.2014 tarihi, aciz vesikasının düzenlenme tarihi olmayıp dosya kaydının kapatılma tarihidir. Kaldı ki, İcra ve İflas Kanunu Yönetmeliğinin 94.maddesinde; "İcra dairelerince, yapılan takipler sonunda alacağının tamamını alamayan alacaklılara verilen aciz vesikalarının bir nüshasının, bulundukları il merkezinde Adalet Bakanlığınca aciz vesikası sicili tutmakla görevlendirilen icra dairesine derhal gönderileceği" düzenlenmiş olup aciz vesikasının verilme tarihinin buradan da tesbiti mümkündür.

Gerek aciz vesikasındaki tarih, gerekse aciz vesikasının verildiği icra dosyası esas numarası göz önüne alındığında 20 yıllık sürenin dolmadığı da açıktır.

Bu durumda takip dayanağı kesin aciz vesikası İİK.nun 68/1. maddesi anlamında belge olup, mahkemece borçlunun itirazlarının esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.