KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/1769 E., 2014/4073 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2014
- Mahkemesi
- Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 05/12/2013
- Numarası
- 2013/717-2013/906
Karar Metni
319 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;
Alacaklı tarafından bir adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte borçlu tarafından imzaya itiraz edilmiş, bonodaki imzanın borçluya ait olmadığının tespit edilmesi üzerine mahkemece itirazın kabulü ile alacaklının asıl alacak miktarının %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesine karar verilmiş ve karar alacaklı tarafından temyiz edilmiştir.
İİK.nun 170/3.maddesine göre icra mahkemesi aynı kanunun 68/a maddesine göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığı kanaatine varırsa itirazın kabulü ile birlikte takibin durdurulmasına ve 4.fıkra uyarınca alacaklının senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde, borçlu yararına takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın %10’u oranında para cezasına karar verir.
Somut olayda, toplanan delillere göre borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi yerindedir. Ancak, ciranta hamilin takip alacaklısı olduğu gözetildiğinde, adı geçenin, takip konusu senetteki imzanın keşidecinin eli ürünü olup olmadığını bilebilecek konumda olmadığı anlaşıldığından, bu durumda icra mahkemesince alacaklı aleyhine asıl alacağın %10'u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, açıklanan nedenle kararın bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/1769, K. 2014/4073, 17 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama