KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/17863 E., 2014/23955 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Gaziantep 3. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 11/02/2014
- Numarası
- 2013/351-2014/55
Karar Metni
337 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
İİK'nun 170/3. maddesinde; "İcra mahkemesi 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İtirazın kabulü kararı ile takip durur".
Aynı maddenin dördüncü fıkrasına göre de; "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde senedi takibe koymada kötüniyeti ve ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın %10'u oranında para cezasına mahkum eder" hükmüne yer verilmiştir.
Somut olayda borçlu, imza inkarında bulunmuştur. Alacaklı takibe konu senette ciranta olarak atılı imzanın borçluya değil, borçlunun vekil olarak tayin ettiği eşi Kazım Keskin’e ait olduğunu ileri sürmüş; mahkemece, vekalet ilişkisini kanıtlar mahiyette herhangi bir belge ve kanıt sunulmadığından istemin kabulüne karar verilmiştir. Borçlu Z.. K..’in Gaziantep 10. Noterliği’nden verdiği 24.06.2011 tarih ve 16868 Yev. No’lu vekaletnamesinin incelenmesinde; eşi Kazım Keskin’e kambiyo senedi düzenleme konusunda yetki verilmediği anlaşılmaktadır.
Bu durumda, yukarıda belirtilen maddelere göre, bilirkişi incelemesi yaptırılmaksızın karar verildiğine göre, mahkemece, imza itirazının kabulüne ve takibin durdurulmasına karar vermekle yetinilmesi gerekirken, alacaklının %20 tazminat ve %10 para cezasına mahkum edilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/17863, K. 2014/23955, 16 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama