Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/18026 K.2014/24014

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından iki adet bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan takipte borçlunun, 30/05/2010 vade tarihli, 106.000 TL bedelli senet altındaki imzasını inkar ettiği, 30/09/2011 vade tarihli, 6.000 TL bedelli bononun da zamanaşımına uğradığı halde anlaşmaya aykırı doldurularak takibe konulduğunu ileri sürerek icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, Dairemizin 2013/35239 E., 2014/1351 K. sayılı bozma ilamı doğrultusunda borçlunun istemi kısmen kabul edilerek,

tahrifat tespit edilen 30/05/2010 vadeli bono bakımından takibin 100.000 TL asıl alacak ve ferileri yönünden, alacaklı tarafından borçlu tarafça ödendiği kabul edilen 30/09/2011 vadeli bono bakımından da 6.000 TL asıl alacak ve ferileri yönünden takibin durdurulması ile birlikte asıl alacak üzerinden tazminat ve para cezasına hükmedildiği görülmektedir.

Takibin dayanağı olan senedin miktarında tahrifat yapıldığı iddiası, senet metninden anlaşılan borca itiraz sebeplerinden olup, İİK'nun 170/b maddesinin göndermesi ile kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte de uygulanması gereken aynı Kanunun 63. maddesi uyarınca yargılama sırasında ileri sürülebileceğinden ve %20 tazminatın, borca itirazın kabul edildiği toplam 106.000,00 TL asıl alacak üzerinden hesaplanması gerekeceğinden alacaklının sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Somut olayda mahkemece imza incelemesi yapılmaksızın Karabük Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından alınan A.Polis Kriminal Laboratuvarı'nın hazırlamış olduğu rapor esas alınarak sonuca gidildiğinden ve İİK'nun 169/a maddesinde para cezası verileceğine dair hüküm yer almadığından para cezasına hükmolunması isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.