KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/18495 E., 2014/25377 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Ekim 2014
- Mahkemesi
- Mudanya İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 25/04/2014
- Numarası
- 2014/18-2014/39
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Borçlu hakkında genel haciz yolu ile icra takibi, Mudanya İcra Müdürlüğü’nün 2013/1244 Esas No’lu dosyası üzerinden başlatılmıştır. Borçlunun icra takibine karşı varsa itirazlarını İİK’nun 62/1. maddesi uyarınca yasal 7 günlük sürede takibin yapıldığı Mudanya İcra Müdürlüğü’ne yapması veya başka mahalde ise o mahallin icra müdürlüğü havalesi ve kaydı ile gönderilmek sureti ile (masraflar verilmesi şartı ile) yapabilir.
Somut olayda borçlu, hakkında Mudanya’da başlatılan takibe karşı itiraz etmek üzere bulunduğu Ankara 17. İcra Dairesine başvurmuş, itiraz dilekçesi muhabere defterine kaydedilmiş ise de, bilahare borçlu imza karşılığında bu dilekçeyi göndereceğini bildirerek geri almıştır. Sözkonusu dilekçenin borçlu tarafından süresi içinde Mudanya İcra Müdürlüğü’ne gönderilmediği anlaşılmaktadır.
Her ne kadar borçlu, PTT kanalı ile evrakları gönderdiğini ileri sürmüş ise de, evrakların icra müdürlüğüne gelmediği ve itirazın yapıldığına dair icra tutanağının düzenlenmemiş olduğu anlaşılmaktadır.
Bu durumda, borçlu tarafından takibin yapıldığı Mudanya İcra Müdürlüğü’nce itiraz yapıldığına dair tutanak düzenlenmediğinden itiraz süresinde değildir.
O halde mahkemece; borçlunun itirazı nedeni ile takibin durdurulması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, Ankara 17. İcra Müdürlüğü'ne ait muhabere evrakları esas alınarak sonuca gidilmesi ve şikayetin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/18495, K. 2014/25377, 30 Ekim 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama