KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/19555 E., 2014/26548 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Mersin 1. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 15/05/2014
- Numarası
- 2013/448-2014/204
Karar Metni
334 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
4949 Sayılı Kanunla değişik İİK.nun 170/3. maddesi uyarınca, borçlunun imzaya itirazının kabulü halinde takibin "durması" yerine "iptaline" karar verilmesi isabetsizdir.
Ayrıca İİK.nun 170/son maddesinde; borçlunun imzaya itirazının kabulü halinde senedi takibe koymada kötüniyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklının alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminatla ve yüzde onu oranında para cezası ile sorumlu olacağı hüküm altına alınmıştır.
Somut olayda, takip dayanağı çekin keşidecisinin ..... Tur. San. Tic. Ltd. Şti., lehtar ve 1. cirantasının ise itiraz eden borçlu F.. S.. olduğu, alacaklının ise çeki 2. ciranta S..T...'in cirosu ile iktisap ettiği, borçlu F.. S..'ın imzaya itirazı üzerine yapılan inceleme sonunda imzanın adı geçen borçluya ait olmadığı tespit edilmiştir. Takip alacaklısı, lehtar-1.ciranta ile doğrudan ilişki içerisinde olmadığından, borçlu adına atılan imzanın borçluya ait olup olmadığını bilebilecek durumda değildir. Bu durumda alacaklının kötüniyetli ya da ağır kusurlu olduğundan söz edilemez.
Mahkemece, yukarıda belirtilen yasa maddesi uyarınca alacaklı aleyhine tazminata hükmedilmemesi gerekirken, alacaklının kötü niyetli olduğundan bahisle tazminata mahkum edilmesi isabetsizdir.
Kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekmiş ise de; bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/19555, K. 2014/26548, 10 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama