Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/19910 K.2014/26389

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibi yapılmış, borçlu tarafından ödeme emri tebligatının usulsüzlüğü şikayeti ile mahkemeye başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Mahkeme kararının borçlu tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 16.12.2013 tarih ve 2013/33926 Esas, 2013/40142 Karar sayılı ilamıyla, şikayetin kabulü yönünde karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Bozma sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kabulü ile ödeme emrinin iptaline karar verildiği görülmüştür.

Borçlunun şikayeti, ödeme emri tebligatının usulsüzlüğüne ilişkindir. Takip dosyasında borçlu adına gönderilen tebligatın yapıldığı belirtilmiş ise de, bu yapılan tebligat 7201 sayılı Tebligat Kanununun 21 ve 23/7 maddeleri ile Tebligat Yönetmeliğinin 30 ve 35. madde hükümlerine aykırı olup usulsüz olduğu hususu dairemizin 16.12.2013 tarih ve 2013/33926 Esas, 2013/40142 Karar sayılı kararında açıkça belirtilmiştir. Tebligat Kanunu 32. maddesi uyarınca mahkemece tebligatın usulsüz olduğunun kabul edilmesi halinde muhatabın beyan ettiği tarih veya muttali olduğu tarih tebliğ tarihi adlolunur.

Somut olayda, borçlu, tebligatın usulsüzlüğünü ileri sürmüş ve tebellüğ tarihi olarak dava dilekçesinde 02.05.2013 tarihi olarak belirtmiştir.

Bu durumda mahkemece yöntemince araştırma yapılması, aksinin sübut bulmaması halinde, borçlunun bildirdiği 02.05.2013 tarihinin tebliğ tarihi olarak sayılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.