Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/21512 K.2014/28787

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu icra mahkemesine başvurusunda, alacaklı tarafından aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığını, borca itirazın hükümden düşürülmesi amacıyla alacaklının ihtiyati haciz talepli olarak itirazın iptali davası açtığını ve Eskişehir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 28.02.2014 tarih ve 2014/76E. Sayılı kararı ile ihtiyati haciz kararı verildiğini, bu karara karşı, kararı veren mahkeme nezdinde de itirazda bulunduklarını belirterek, İİK'nun 266. maddesi uyarınca uygun görülecek teminat karşılığında ihtiyati haciz kararının kardırılmasını talep ettiği, mahkemece, ihtiyati haciz kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 266. maddesinde; “Borçlu, para veya mahkemece kabul edilecek rehin veya esham yahut tahvilat depo etmek veya taşınmaz rehin yahut muteber bir banka kefaleti göstermek şartı ile ihtiyati haczin kaldırılmasını mahkemeden isteyebilir. Takibe başlandıktan sonra bu yetki, icra mahkemesine geçer.” hükmü yer almaktadır.

6100 Sayılı HMK.'nun ''Taleple Bağlılık İlkesi'' başlıklı 26.maddesinin birinci fıkrasında; '' Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir'' hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda mahkemece, taleple bağlılık ilkesi gereğince istemin, İİK'nun 266. maddesine dayalı teminat karşılığında ihtiyati haczin kaldırılması niteliğinde olduğu gözetilip, anılan madde doğrultusunda inceleme yapılarak, oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, talebin ihtiyati haciz kararına yönelik şikayet olarak nitelendirilerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.