KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/23254 E., 2014/29752 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 02/05/2014
- Numarası
- 2014/418-2014/401
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından şikayetçi borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takip başlatıldığı, borçlunun icra mahkemesine şikayet yoluna başvurarak zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile icranın geri bırakılmasını talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.
Mahkemenin de kabul ettiği üzere takip dayanağı çekin ibraz süresinin bitim tarihi 03.02.2012 tarihinden önce olduğundan 6 aylık zamanaşımı süresine tabidir.
Zamanaşımını kesen sebeplerin de 6762 sayılı TTK hükümlerine göre tespiti gerekmekte olup anılan kanunun 730. maddesi göndermesi ile 662. maddesinde zamanaşımını kesen sebepler" dava açılması, takip talebinde bulunulması, davanın ihbar edilmesi veya alacağın iflas masasına bildirilmesi" şeklinde sınırlı olarak sayılmıştır.
Somut olayda, alacaklı vekilinin 10/10/2013 tarihli haciz talebinden sonra şikayet tarihi olan 25/04/2014 tarihine kadar başkaca talepte bulunmadığı görülmüştür. Her ne kadar mahkemece 24/04/2014 tarihli talebin de zamanaşımını kestiği bu nedenle 6 aylık zamanaşımı süresinin dolmadığı belirtilmişse de, bu tarihli talebin alacaklı vekilinin değil, borçlu vekilinin dosyadan suret verilmesi talebi olduğu, kaldı ki kabulü göre de bu tarih esas alınsa dahi 10/10/2013 ile 24/04/2014 tarihleri arasında da 6 aylık zamanaşımı süresinin dolduğu görülmüştür.
O halde mahkemece şikayetin kabulü gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/23254, K. 2014/29752, 9 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama