Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/23349 K.2014/29905

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

İİK’nun 82/1. maddesinin 12. bendi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirtilen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Somut olayda, mahkemece, İİK'nun 82/1.maddesinin 12. bendi gereği, “evin kıymetinin fazla olması nedeni ile borçlunun haline münasip ev bedeli olan 50.000 TL borçluya bırakılmak suretiyle ve satış bedelinin 50.000 TL den az olmamak üzere satışının yapılmasına, satış bedelinden 50.000 TL nin borçluya arta kalanın alacaklıya ödenmesine” karar verildiğine ve bu haliyle şikayet kısmen yerinde görüldüğüne göre, “şikayetin kısmen kabulü” yönünde hüküm kurulması ve şikayet kısmen kabul edildiğinden borçlu lehine vekalet ücreti ve yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken anılan hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.