Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/25482 K.2014/25319

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte keşideci borçlu, bonodaki keşideci imzasına itiraz etmiş, mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

İİK'nun 170/3. maddesine göre, icra mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir. İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip İİK'nun 170/2. maddesine göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve %10'u oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.

Somut olayda, alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, dayanak senetteki imzanın kendisine ait olmadığı gerekçesiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, aynı senetle ilgili olarak Çaycuma Cumhuriyet Başsavcılığına yapılan şikayet üzerine Cumhuriyet Başsavcılığının, Merkez Jandarma Kriminal Laboratuvar Amirliğinden aldırdığı 23/05/2014 tarihli raporda, davaya konu senet altındaki imzanın borçlu S.. K..'nun eli ürünü olduğunun bildirildiği gerekçesiyle bu rapora dayanılarak imzaya itirazın reddine ve şikayetçi borçlu aleyhine icra inkar tazminatı ile para cezasına hükmedildiği görülmektedir.

İİK'nun 170/3. maddesinde, icra mahkemesi tarafından yaptırılacak imza incelemesi sonunda imzanın borçluya ait çıkması halinde borçlu aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedileceğinin belirtilmesi karşısında, icra mahkemesince yapılacak imza incelemesi koşulu gerçekleşmediğinden borçlunun inkar tazminatı ve para cezası ile sorumlu tutulması isabetsiz olup, hükmün bu nedenlerle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.