KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/25826 E., 2014/31303 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Konya 1. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 03/07/2014
- Numarası
- 2013/753-2014/651
Karar Metni
281 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
HMK'nun 326. maddesi gereğince, kanunda yazılı haller dışında, yargılama giderlerinin, aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir.
Davada iki taraftan her biri kısmen haklı çıkarsa, mahkeme, yargılama giderlerini tarafların haklılık oranına göre paylaştırır.
Davada haklı çıkan tarafın davasını vekille takip etmesi durumunda, lehine hükmedilen vekalet ücreti de, bir tür yargılama gideri olup, sorumlusu yine HMK'nun 326. maddesine ve yukarıda açıklanan kurala göre belirlenecektir.
Somut olayda, şikayetçi, bono metni ve senet miktarında tahrifat yapıldığını ve dolayısıyla senedin kambiyo vasfını yitirdiğini ileri sürerek borcun tamamına itiraz edip takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurmuş, mahkemece, senet miktarına yönelik tahrifat iddiasının kabulü ile takibin, asıl alacağın 10.000 TL'lik kısmı yönünden durdurulmasına, 7.500TL asıl alacak ve fer'ileri yönünden devamına, yargılama gideri ile vekalet ücretinden alacaklı tarafın sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.
Mahkemece, itiraz dilekçesi içeriği itibariyle istem kısmen kabul edildiğine göre, itirazın kısmen kabulü şeklinde hüküm kurularak, yargılama giderinin taraflar arasında paylaştırılmasına ve kendisini vekil ile temsil ettiren alacaklı lehine de vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, tüm yargılama giderlerinden alacaklının sorumlu tutulması yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/25826, K. 2014/31303, 23 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama