KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/27359 E., 2015/2011 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Ocak 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
288 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Bonoya dayalı kambiyo takibinde borçlular, takibin kesinleşmesi sonrası zamanaşımı itirazında bulunup icranın geri bırakılması ile hacizlerin kaldırılmasını talep etmiş olup mahkemece icranın geri bırakılmasına ve hacizlerin kaldırılmasına karar verilmiştir.
İİK'nun 71/2. maddesinde; "Borçlu, takibin kesişmesinden sonraki devrede borcun zamanaşımına uğradığını ileri sürecek olursa, 33/a maddesi hükmü kıyasen uygulanır", aynı Kanun'un 33/a-1. maddesinde ise; "İlamın zamanaşımına uğradığı veya zamanaşımının kesildiği veya tatile uğradığı iddiaları icra mahkemesi tarafından resmi vesikalara müsteniden incelenerek icranın geri bırakılmasına veya devamına karar verilir" hükümleri yer almaktadır.
Aynı maddenin 2. fıkrası ile de “Alacaklı, icranın geri bırakılması kararının kesinleştiğinin kendisine tebliğinden sonra, zamanaşımının vaki olmadığını ispat sadedinde ve 7 gün içinde umumi mahkemelerde dava açabilir. Aksi takdirde icrası istenen ilamın zamanaşımına uğradığı hususu kesin hüküm teşkil eder.” hükmü düzenlenmiştir. Bu hüküm uyarınca hacizler icranın geri bırakılması kararı ile değil bu kararın kesinleşmesi ile kalkar.
Mahkemenin takibin kesinleşmesi sonrası zamanaşımının oluştuğuna dair kabulü yerinde olup, İİK 33/a-1 gereği "icranın geri bırakılması" kararı ile yetinmesi gerekirken, hacizlerin de kaldırılmasına karar vermesi isabetsizdir.
O halde mahkeme kararının, hacizlerin kaldırılmasına dair kısmı yukarıda belirtilen hükme aykırı olup, mahkeme kararının bu sebeple bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/27359, K. 2015/2011, 27 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama