KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/28161 E., 2015/3099 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Şubat 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte alacaklı, borçluya ait özel hastane açma ruhsatına haciz konulmasını talep etmiş olup, üçüncü kişi ... icra mahkemesine başvurarak kendisi takipte taraf olmadığı halde 103 davetiyesi gönderildiğini, bu ruhsatın ekonomik değer taşımadığını belirterek haczin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece istemin kabulü ile ruhsatın ekonomik değer taşımadığı gerekçesiyle haczin kaldırılmasına karar verilmiştir.
Özel hastane açma ruhsatı üzerine konulan haciz işlemi, Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 31.12.2013 tarih ve 2012/118 E.-2013/809 K. sayılı tasarrufun iptaline dair ilamına dayanmakta olup, sözkonusu kararla, dava dışı borçlu şirket..... ile ... arasındaki 04.11.2011 tarihli özel hastane açma ruhsatının devrine dair işlem iptal edilmiş ve İİK'nun 283. maddesi gereğince davacıya (...'a) cebri icra yetkisi tanınmıştır.
Somut olayda alacaklı ...'ın, bu karara ve yetkiye dayanarak icra müdürlüğüne başvurduğu, icra müdürlüğünce ilgili karar gereğince 23.01.2014 tarihinde .... İl Sağlık Müdürlüğü'ne müzekkere yazılarak ruhsat üzerine haciz konulduğu görülmektedir.
İşlemin dayanağı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 31.12.2013 tarih ve 2012/118 E, 2013/809 K. sayılı kararı olduğundan, haciz işlemi icra mahkemesince tartışma konusu yapılarak ilam hükmünü ortadan kaldıracak şekilde karar verilemez.
O halde mahkemece yukarıda yazılı nedenlerle istemin reddi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/28161, K. 2015/3099, 17 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama