Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/28618 K.2014/28827

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

Şikayetçiler vekili tarafından 15.05.2013 tarihinde yapılan ihalenin feshi talep edilmiş, mahkemece istemin reddine ve para cezasına hükmedilmiştir.

İİK'nun 134/2. maddesinde; "İhalenin feshini, Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler, yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikayet yolu ile ihale tarihinden itibaren 7 gün içinde isteyebilirler" şeklinde ihalenin feshini talep edebilecek kişiler düzenlenmiştir.

Somut olayda, şikayetçilerin ihalesi yapılan geminin donatanı borçlu H. D. ve Tic. Ltd. Şti'nin ortakları 3. kişiler olduğu, takipte borçlu sıfatlarının bulunmadığı ve ihaleye pey sürmek suretiyle iştirak etmedikleri anlaşılmaktadır. Yukarıda yazılı maddede ihalenin feshini isteyebilecek ilgililer sınırlı olarak sayılmıştır. Şikayetçilerin borçlu şirketin ortağı olmaları kendilerine ihalenin feshini talep hakkı vermez.

O halde, mahkemece adı geçen şikayetçilerin şikayetinin aktif husumet yokluğundan reddi gerekirken işin esasının incelenmesi doğru değil ise de sonuçta istemin reddine karar verildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak, İİK'nun 134. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesine göre işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilemeyeceği öngörülmektedir. Bu durumda şikayetçilerin ihalenin feshi istemi aktif husumet yokluğu nedeniyle ve işin esasına girilmeden reddedileceğinden aleyhlerine ihale bedelinin %10’u oranında para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmekle beraber anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.