KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/28649 E., 2015/3485 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Şikayetçi ..., icra mahkemesine başvurusunda, ...'nce 6183 sayılı Yasa kapsamında yapılan takip sırasında satışına karar verilen .... plaka sayılı araçta şikayetçi kurumun da haczinin olduğunu, Vergi Dairesi Müdürlüğü'nce yapılan ihaleyi müteakip, ihale bedelinin tamamının, aracın aynından doğan borçlunun diğer vergi borçlarına mahsup edildiğini, ancak 6183 sayılı Kanun'un 21. maddesi gereğince satış konusu aracın aynından doğan vergi borcu ayrıldıktan sonra kalan paranın şikayetçi Kurum ile diğer alacaklı arasında garameten taksim edilmesi gerektiğini ileri sürerek Vergi Dairesi'nin mahsup işleminin kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece şikayetin esası incelenerek reddine karar verilmiştir.
İcra mahkemeleri, İİK'nun 4.maddesi gereğince, icra müdürlüğü işlemlerine karşı yapılan itiraz ve şikayetleri incelemekle görevlidir. Vergi daireleri tarafından, vergi borcunun tahsili amacıyla 6183 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılan işlemlere yönelik şikayetler idari işlem niteliğinde olup, bu konudaki şikayetlerin, 2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemeleri'nin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun'un 6/b. maddesi hükmüne göre vergi mahkemelerine yapılması gerekmektedir.
Mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle yargı yolu nedeniyle şikayet dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken; şikayetin esasının incelenerek reddedilmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru kararın değişik gerekçe ile onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/28649, K. 2015/3485, 23 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama