KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/28750 E., 2015/3593 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 24 Şubat 2015
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
290 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçiler tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sulh Hukuk Mahkemeleri Satış Memurluğu'nun 2014/ 9 E. sayılı dosyasından taşınmazın şikayetçilere ihalesinin yapıldığı, ihale alıcılarının talebi üzerine taşınmazda bulunan 3. kişinin tahliyesi için İİK.nun 135/ 2 hükmü gereğince tahliye emri çıkartıldığı, bu tahliye emrine karşı 3. kişinin satış memurluğuna başvurusu sonucu satış memurluğunca tahliye işleminin durdurulmasına karar verildiği, bu karara karşı ihale alıcılarının Sulh Hukuk Mahkemesi'ne şikayet yoluna başvurduğu anlaşılmıştır.
İİK'nun 135/2. maddesi; "Taşınmaz borçlu tarafından veya hacizden evvelki bir tarihte yapıldığı resmi bir belge ile belgelenmiş bir akde dayanmayarak başkaları tarafından işgal edilmekte ise on beş gün içinde tahliyesi için borçluya veya işgal edene bir tahliye emri tebliğ edilir. Bu müddet içinde tahliye edilmez ise zorla çıkarılıp taşınmaz alıcıya teslim olunur" hükmünü içermektedir.
Tahliye emrine karşı taşınmazı işgal eden ve bu sıfatla kendisine tahliye emri gönderilmiş olan 3. kişi 7 gün içinde gerekçeleriyle birlikte mahkemeye şikayet yoluna başvurabilir. 3. kişinin doğrudan satış memurluğuna yaptığı itiraz geçersiz olup, hukuki bir sonuç doğurmayacaktır.
O halde mahkemece, "tahliye emrine karşı 3. kişinin usulünce yapılmış bir itirazı bulunmadığından tahliye emrinin kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle şikayetin kabulü ile tahliye işleminin durdurulması yönündeki müdürlük kararının iptaline" karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/28750, K. 2015/3593, 24 Şubat 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama