Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/30211 K.2015/4199

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız icra takibine geçildiği, borçlunun icra müdürlüğüne yaptığı başvurunun süre yönünden reddedilmesi üzerine, icra mahkemesine başvuran borçlu, ödeme emrinin kendisine tebliğ edilmediğini, itirazın reddine dair müdürlük işleminin kaldırılmasına karar verilmesini istemiş, mahkemece ödeme emrinin borçlunun daimi işçisine tebliğ edildiği ve tebligatın usulüne uygun olduğundan bahisle şikayetin reddine karar verildiği görülmektedir.

Tebligat Kanunu 16. maddesi ile Yönetmeliğin 25.maddesine göre; kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa; muhatabın bulunmadığı tebligat evrakına şerh edilerek tebliğ kendisi ile beraber aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.

Somut olayda ödeme emri, borçlunun ev adresinde, borçlunun adreste bulunup bulunmadığı araştırılmadan doğrudan "adreste daimi işçisi ...." şerhiyle tebliğ edilmiş olup; bu haliyle tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ödeme emri tebliğ tarihinin tebligatı öğrenme tarihi olarak düzeltilmesi gerekirken reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.