KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/30818 E., 2015/7341 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,
Alacaklı (bono lehtarı) tarafından borçlular aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiş, borçluların, senetteki imzanın bononun keşidecisi olan murisleri ...’a ait olmadığını ileri sürerek imzaya itirazları üzerine mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu, takip konusu senetteki keşideci imzasının borçluların murisinin eli ürünü olmadığı belirlenerek imzaya itirazın kabulüne ve takip konusu alacağın %20'si oranında inkar tazminatına, ayrıca %10 oranında da para cezasına hükmolunduğu görülmektedir.
İİK'nun 170/4 maddesi aynen: "İcra mahkemesi, itirazın kabulüne karar vermesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum eder" yasal düzenlemesini içermektedir.
Somut olayda, mahkemece %10 oranında tek bir para cezasına hükmedilmesi, belirtilen yasa maddesine uygun ve yerindedir. Ancak borçlular tarafından imza itirazında bulunulan belge aynı olduğuna ve tüm borçluların itirazları da aynı sebebe dayandığına göre tek bir tazminata hükmedilmesi gerekirken, mahkemece, her üç borçlu yararına ayrı ayrı %20 oranında tazminata hükmolunması isabetsiz olup, mahkeme kararının belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/30818, K. 2015/7341, 26 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama