Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/3155 K.2014/5822

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Antalya 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 19.02.2013 tarih ve 2012/649 E.-2013/192 K. sayılı kararı ile Antalya ili M..ilçesi A.. mahallesi.. ada .. ve .. parsel sayılı taşınmazların ortaklığının satış yoluyla giderilmesine karar verildiği, belirtilen bu taşınmazların hissedar A.. S.. vekilinin talebi sonucu satılarak paraya çevrildiği anlaşılmaktadır.

2548 Sayılı Cezaevleri ile Mahkeme Binaları İnşası Karşılığı Olarak Alınacak Harçlar ve Mahkûmlara Ödettirilecek Yiyecek Bedelleri Hakkında Kanunun 1. maddesinde; “İcra dairelerince miktar ve kıymeti muayyen olan ilamlı ve ilamsız alacaklardan tahsil olunan paranın %2'si ve kıymeti muayyen olmıyan ilamların icrasından tahsil harcının yarısı nisbetinde harç alınır.” hükmü ile birlikte 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 28/1-b maddesinde; “İcra takiplerinde tahsil harcı alacağın ödenmesi sırasında, ödeme yapılmayan hallerde harç alacağının doğması tarihinden itibaren 15 gün içinde ödenir” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ortaklığın satış yoluyla giderilmesi kararına dayalı olarak yapılan bir satış işlemi bulunmaktadır. Taşınmazların paraya çevrilmesi işlemi bir icra takip işlemi olmadığından, taşınmazların satış bedeli üzerinden veya İİK'nun 133. maddesi kapsamında iki ihale arasındaki farkın tahsili üzerinden tahsil harcı ve cezaevi harcı alınması doğru değildir. Şikayetçi A.. S.. vekilinin tahsil harcı ve cezaevi harcı alınmasını yönelik şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.