KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/34202 E., 2015/7580 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 30 Mart 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
272 kelime·1 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından borçlu hakkında kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takipte, borçlu, icra mahkemesine başvurusunda; takibe konu bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürmüş, mahkemece, yaptırılan bilirkişi incelemesinde, imzanın borçlu tarafa aidiyetinin tespit edilememesi üzerine itirazın kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.
1-Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlunun temyiz itirazlarının (REDDİNE);
2-Alacaklı vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;
Adli Tıp Kurumundan alınan raporda, imzanın aidiyeti hususunda tesbitin yapılamadığı, bunun üzerine alacaklının yeniden bilirkişi incelemesi talep ettiği anlaşılmaktadır.
İmzaya itirazda ispat külfeti alacaklı tarafa ait olduğundan, takibe konu bonodaki imzanın borçluya ait olduğunun alacaklı tarafça kanıtlanması gerekir. Buna göre imzanın aidiyetinin borçluya ait olup olmadığının belirlenememesi halinde bu durumun borçlu yararına yorumlanması gerektiği açıktır. Ancak somut olayda ispat külfeti kendisine ait olan alacaklı, yeniden bilirkişi incelemesi yapılmasını talep ettiğine göre, mahkemece alacaklının talebi doğrultusunda masrafı alacaklıdan alınmak üzere yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile istemin kabulü isabetsiz olup, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/34202, K. 2015/7580, 30 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama