Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/34226 K.2015/2915

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi ve katılmak isteyen .... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının duruşmalı olarak yapılmasına, HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki şikayetçi isteğinin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2- Müdahale talebinde bulunan ...'nin temyiz isteminin incelenmesinde;

İhalenin feshi istemi bir şikayet olup, şikayete ilişkin hususlarda müdahillik kararı verilemez. Bu nedenle tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre fer'i müdahale talebinde bulunan...' nin temyiz dilekçesinin (REDDİNE);

3-Şikayet eden 3. kişi ....'nin temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

...., 18/07/2014 tarihinde icra mahkemesine başvurarak 29/05/2014 tarihinde yapılan ihalenin feshini talep etmiş, mahkemece; ihalenin feshi isteminin reddine ve davacının ihale bedelinin %10'u oranında para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İİK'nun 134/2. maddesinde; "İhalenin feshini Borçlar Kanunu'nun 226. maddesinde yazılı sebepler de dahil olmak üzere yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, tapu sicilindeki ilgililer ve pey sürmek sureti ile ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşulu ile icra mahkemesinden şikayet yoluyla ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler" hükmüne yer verilmiştir. Aynı maddeye göre işin esasına girilmeden ihalenin feshi talebinin reddi halinde para cezasına hükmolunamaz.

Somut olayda, mahkemece, şikayetçinin İİK'nun 134/2. maddesinde belirtilen kişilerden olmadığı gerekçesiyle ihalenin feshi isteminin reddine karar verildiği görülmektedir. Bu durumda, işin esasına girilmediğinden para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, para cezasına ilişkin yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.