KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2014/34274 E., 2015/7550 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Mart 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlu mirasçılarının, takibin zamanaşımına uğradığını ileri sürerek takibin iptaline karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin kabulüne ve takibin durdurulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.
Takibe konu bononun vade tarihi 30.08.2006 olup borçlu muris hakkında 3 yıllık zamanaşımı oluşmadan 26.09.2006 tarihinde icra takibine başlandığı, borçluya ödeme emrinin 04.10.2006 tarihinde tebliğ edildiği ve takibin kesinleştiği, takip devam ederken borçlunun 11.06.2012 tarihinde öldüğü, bir yılı aşkın süredir işlem yapılmaması üzerine 28.12.2008 tarihinde işlemden kaldırılan dosyanın 11.03.2014 tarihinde yenilendiği görülmekte olup, 3 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşılmaktadır.
Öte yandan, İİK.nun 71/2. maddesinde; borçlu takibin kesinleşmesinden sonraki devrede borcun zamanaşımına uğradığını ileri sürecek olursa, 33/a maddesi hükmünün kıyasen uygulanacağı, İİK.nun 33/a-1. maddesinde de zamanaşımı gerçekleşmişse icranın geri bırakılacağı hususu düzenlenmiştir.
TTK.nun 749 ve devamı maddeleri ile İİK.nun 71 ve 33/a maddeleri uyarınca mahkemece icranın geri bırakılmasına karar vermek gerekirken takibin durdurulmasına karar verilmesi isabetsiz olup kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2014/34274, K. 2015/7550, 27 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama