Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2014/7083 K.2014/9428

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK'nun 170/3. maddesine göre, icra mahkemesi, 68/a maddesinin 4. fıkrasına göre yapacağı inceleme sonunda inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirirse itirazın kabulüne karar verir.

İnkar edilen imzanın borçluya ait olduğu anlaşılırsa ve itiraz ile birlikte takip İİK'nun 170/2. fıkrasına göre durdurulmuşsa, borçlu sözü edilen senede dayanan takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere inkar tazminatına ve %10'u oranında para cezasına mahkum edilir ve itiraz reddedilir.

Aynı maddenin dördüncü fıkrasında ise, “….icra mahkemesince itirazın kabulüne karar verilmesi halinde senedi takibe koymada kötü niyeti ve ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklıyı senede dayanan takip konusu alacağın %20’sinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın %10’u oranında para cezasına mahkum eder” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, dayanak senetteki imzanın kendisine ait olmadığı gerekçesiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece aynı senetle ilgili olarak o yer C.Başsavcılığına yapılan şikayet üzerine C.Başsavcılığının Adli Tıp Kurumu Başkanlığından aldırdığı rapor kapsamında senetteki imzanın şikayetçi aval verene ait olduğunun tespit edildiği belirtilerek ve bu rapora dayanarak imzaya itirazın reddi ile şikayetçi borçlunun imza inkar tazminatına mahkumiyetine karar verilmiştir.

İİK nun 170/3. maddesinde icra mahkemesi tarafından yaptırılacak imza incelemesi sonunda imzanın borçluya ait çıkması halinde borçlu aleyhine tazminata hükmedileceği düzenlenmiş olup icra mahkemesince yapılacak imza incelemesi koşulu gerçekleşmediğinden borçlunun inkar tazminatı ile sorumlu tutulması isabetsiz olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekir ise de anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.