KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/11024 E., 2015/15127 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Haziran 2015
- Mahkemesi
- ... İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
322 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
İİK'nun 134/8. maddesinde; "İhalenin feshini şikayet yolu ile talep eden ilgili, vaki yolsuzluk neticesinde kendi menfaatlerinin muhtel olduğunu ispata mecburdur" düzenlemesi yer almaktadır.
Yerleşik Yargıtay uygulamasına göre de; satış bedelinin, taşınmazın muhammen bedelinin yüzde yüzünün üzerinde olması halinde ihalede zarar unsurunun gerçekleşmediğinin kabulü gerekir.
Somut olayda, ihalesinin feshi istenilen 125.000 TL muhammen bedelli 37122 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 155.100 TL' ye, 110.000 TL muhammen bedelli 36979 ada 3 parsel sayılı taşınmazın 155.000 TL' ye, 135.000 TL muhammen bedelli 37126 ada 7 parsel sayılı taşınmazın 305.000 TL'ye satıldığı, dolayısıyla satış bedellerinin taşınmazların muhammen bedelinin üzerinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda borçlu İİK.'nun 134/8. maddesi kapsamında kendi menfaatinin muhtel olduğunu ispatlayamadığından zarar unsuru gerçekleşmemiş olup, borçlunun ihalenin feshini istemekte hukuki yararı bulunmamaktadır. Mahkemece istemin bu nedenle reddi yerine işin esasının incelenerek sonuca gidilmesi yerinde değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden mahkeme kararı sonuç itibariyle doğrudur.
Ancak İİK.nun 134/2. maddesi uyarınca işin esasına bu nedenle girilmemiş olacağından şikayetçi aleyhine para cezasına hükmedilmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması cihetine gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/11024, K. 2015/15127, 2 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama