KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/12180 E., 2015/12977 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 8 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- İcra Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
295 kelime·1 dk okuma
Anayasa Mahkemesi'nin 26/02/2015 tarih ve 2013/3954 başvuru numaralı kararı ile, Dairemizin 22/01/2013 tarih ve 2012/26101 E.-2013/1413 K.sayılı temyiz dilekçesinin reddine dair kararının ve yine Dairemizin 26/04/2013 tarih ve 2013/9036 E.-15836 K.sayılı karar düzeltme isteminin reddi kararının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılmakla borçlunun temyiz itirazlarının incelenmesine geçildi:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan takibe karşı, borçlunun, takibe konu senedin kambiyo vasfı bulunmadığını ve borcun ödendiğini belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, itirazın reddine ve borçlu aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedildiği anlaşılmaktadır.
Takip tarihi itibariyle uygulanması gereken İİK'nun 169/a-6. maddesinde; borçlunun itirazının esasa ilişkin nedenlerle reddine karar verilmesi halinde, takip muvakkaten durdurulmuş ise, alacaklının isteği üzerine takip konusu alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edileceği düzenlenmiştir.
Somut olayda, borçlunun başvurusu İİK.nun 169/a maddesi kapsamında borca itiraz niteliğinde olup, yapılan yargılamada takibin muvakkaten durdurulmasına karar verildiği ve alacaklının tazminat talebinin bulunduğu görülmektedir.
O halde, mahkemece, İİK.nun 169/a-6.maddesinde belirtilen şartlar gerçekleştiğinden anılan madde kapsamında tazminata hükmedilmesi gerekirken, olaya uygun düşmeyen ve imzaya itiraz halinde uygulanacak olan İİK.nun 170/3.maddesine göre tazminata ve İİK.nun 169/a maddesinde düzenlenmediği halde borçlu aleyhine para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/12180, K. 2015/12977, 8 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama