Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/12711 K.2015/25136

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlunun, 20.03.2014 tarihinde, icra mahkemesine başvurusunda; maliki olduğu .... ada 13 parsel sayılı taşınmazdaki 18 numaralı bağımsız bölüme yönelik meskeniyet iddiasında bulunduğu, mahkemece, şikayetin süreden reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 82. maddesinin birinci fıkrasının 12. bendine dayalı meskeniyet şikayeti, İİK'nun 16/1. maddesi uyarınca yedi günlük süreye tâbidir. Bu süre, öğrenme tarihinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, şikayete konu edilen taşınmaz üzerine 29.07.2013 tarihinde haciz konulduğu, kıymet takdirinin ise 12.02.2014 tarihinde yapıldığı ve bu raporun şikayetçi borçluya 13.03.2014 tarihinde tebliğ edildiği, taşınmaz hakkında daha önce yapılan bir kıymet takdiri bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemenin kabulünün aksine, 29.08.2013 tarihinde şikayetçi borçluya tebliğ edilen kıymet takdir raporunun meskeniyet iddiasına konu taşınmazla ilgisinin olmadığı, şikayetçi borçlunun, taşınmazla ilgili kıymet takdir raporunun, tebliğ tarihinden önce hacizden haberdar olduğuna dair icra takip dosyasında herhangi bir evraka rastlanılmadığı, dolayısı ile şikayetçi borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvurunun, İİK'nun 16/1. maddesinde öngörülen yasal yedi günlük süre içinde olduğu açıktır.

O halde, mahkemece, işin esasının incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, istemin süre aşımı nedeniyle reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.