KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/13893 E., 2015/26364 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Kasım 2015
- Mahkemesi
- İzmir 6. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 31/03/2015
- Numarası
- 2015/131-2015/203
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, dayanak bononun lehtar şirkete teminat amaçlı olarak verildiğini ileri sürerek borca itiraz ettiği, mahkemece itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Borçlunun başvurusu bu hali ile İİK'nun 169. maddesi kapsamında borca itiraz olup, uygulanması gereken İİK.nun 169/a-6.maddesine göre; takip muvakkaten durdurulmuş ise, itirazın reddi halinde borçlu, diğer tarafın isteği üzerine takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilir.
Somut olayda, takibin 03.03.2015 tarihinde geçici olarak durdurulduğu ancak alacaklının cevap dilekçesi veya duruşmada yahut davanın devamı sırasında ayrıca bir dilekçe ile de tazminat talebinde bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, takip tedbiren ve geçici olarak durdurulmuş olsa dahi alacaklının istemi bulunmadığından borca itirazın reddi nedeni ile borçlu aleyhine tazminata hükmedilemez. O halde, mahkemece yukarıda açıklanan yasa hükmüne aykırı biçimde istemi bulunmayan alacaklı lehine tazminata hükmedilmesi isabetsiz olup mahkeme kararının bu nedenlerle bozulması gerekir ise de; yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden mahkeme kararının düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/13893, K. 2015/26364, 2 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama