KÜNYE
12. Hukuk Dairesi 2015/16918 E., 2015/28140 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Kasım 2015
- Mahkemesi
- Mersin 4. İcra Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 12/03/2015
- Numarası
- 2014/341-2015/145
Karar Metni
324 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;
İİK.'nun 170/3. maddesinde, icra mahkemesince, aynı Kanun'un 68/a maddesinin dördüncü fıkrasına göre yapılacak inceleme sonunda, inkar edilen imzanın borçluya ait olmadığına kanaat getirilmesi durumunda itirazın kabulüne karar verileceği hükme bağlanmış olup; İİK.'nun 170/4. maddesinde ise; itirazın kabulüne karar verilmesi halinde, senedi takibe koymada kötü niyeti veya ağır kusuru bulunduğu takdirde alacaklının senede dayanan takip konusu alacağın yüzde yirmisinden aşağı olmamak üzere tazminata ve alacağın yüzde onu oranında para cezasına mahkum edileceği düzenlemesi öngörülmüştür.
Bu durumda, yukarıda değinilen açık yasa hükmüne göre;alacaklının tazminat ve para cezasıyla sorumlu tutulabilmesi için öncelikle icra mahkemesince imza incelemesi yapılması gerekir.
Somut olayda, mahkemece, alacaklı tarafından takibe konu senetteki imzanın, borçlu şirketi temsil ve ilzama yetkili olmayan dava dışı takip borçlusu M..H..S..'a ait olduğunun beyan edilerek borçlu şirketin yetkili temsilcileri Y..ve M.. S..'a ait olmadığının kabul edildiği gerekçesiyle imzaya itirazın kabulüne karar verildiği görülmektedir. Bu halde, mahkemece, borçlunun imzaya itirazı hakkında bilirkişi incelemesi yapılmaksızın karar verildiğine göre,alacaklı aleyhine tazminata ve para cezasına hükmedilmesi isabetsiz olup; kararın belirtilen nedenle bozulması gerekir ise de; anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.
Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2015/16918, K. 2015/28140, 16 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama