Yargıtay 12. Hukuk Dairesi E.2015/20533 K.2015/30769

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı 29.04.2014 tarihinde icra mahkemesine başvurarak, takip dosyasında üçüncü kişiye gönderilen 89/1 haciz ihbarnamelerine her defasında 3. kişi tarafından borçlunun çalışmadığı ve alacağı olmadığı yönünde gerçeğe aykırı beyanda bulunulduğunu ileri sürerek, 05.05.2009 tarihli ilk haciz ihbarnamesinin tebliğ tarihi olan 18.05.2009 tarihinden dava tarihine kadar gerçeğe aykırı beyanda bulunulması nedeniyle haciz ihbarnamelerine itiraz eden 3. kişinin tazminata mahkum edilmesini talep etmiş, mahkemece; davanın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 89/4. maddesi uyarınca üçüncü kişi hakkında tazminat davası açılabilmesi için üçüncü kişiye İİK'nun 89/1. maddesi uyarınca birinci haciz ihbarnamesi gönderilmesi, buna itiraz edilmemesi halinde ikinci haciz ihbarnamesi gönderilmesi ve yasal süre içerisinde üçüncü kişi tarafından haciz ihbarnamelerinden birine itiraz edilmiş olması zorunludur.

Somut olayda, 3. kişiye ikinci kez gönderilen 21.12.2012 tarihli 1. haciz ihbarnamesinin 02.01.2013 tarihinde tebliğ edildiği, 3. kişi tarafından yasal süre geçtikten sonra 21.01.2013 tarihinde söz konusu haciz ihbarnamesine itiraz edildiği görülmektedir. Bu durumda 3. kişinin İİK'nun 89. madddesi uyarınca gönderilen 21.12.2012 tarihli birinci haciz ihbarnamesine yasal süre içerisinde itirazda bulunmadığı anlaşılmakla, bu haciz ihbarnamesine karşı İİK'nun 89/4. maddesinde öngörülen tazminat davasının şartları oluşmadığından, mahkemece, ikinci kez gönderilen 21.12.2012 tarihli haciz ihbarnamesi ile ilgili tazminat isteminin bu nedenle reddi yerine işin esası incelenerek reddedilmesi doğru değil ise de, sonuçta istem reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın onanması gerekmiştir.